L’isula
L’aria frésca
la me léca
la fascia südada
e la me ‘ndrissa
i péi di brassi.
La lüna
bèla tüta
la s-ciariss,
sensa ufénd,
el vèrd
de la muntagna
e lingèra cume
un’avia
la palpa
el mar che’l dorm.
L’Elba:
un fassulét
ricamad a man,
per Cècu un paradis.
|
L’isola
L’aria fresca
mi accarezza
la faccia sudata
e mi drizza
i peli delle braccia.
La luna
bella tutta
rischiara
senza offendere
il verde
della montagna,
e leggera come
un’ape
palpa
il mare che dorme.
L’Elba:
un fazzoletto
ricamato a mano,
per Cècu un paradiso. |